Arka plan:
Yeni bir şehir parkı projesinde, çeşitli turistik yerleri birbirine bağlayan peyzajlı bir yürüyüş yolunun oluşturulması gerekiyordu. Yol estetik açıdan hoş olmalı ve parkın doğal manzarasıyla uyum sağlamalı, aynı zamanda çok sayıda turistin günlük ayaklar altında ezilmesine, rüzgara, güneşe ve yağmura dayanacak kadar iyi bir dayanıklılığa sahip olmalı ve ayrıca daha sonraki bir aşamada işletme maliyetlerini azaltmak için bakımı kolay olmalıdır.
Zorluk:
Ahşap gibi geleneksel yapı malzemeleri, görünüm olarak doğal ve rustik olmasına ve peyzaj ihtiyaçlarına uygun olmasına rağmen, çürümeye ve deformasyona eğilimlidir, sık sık korozyon önleyici işlem ve değiştirme gerektirir ve bakım maliyetleri son derece yüksektir; Taş ise güçlü ve dayanıklı olmasına rağmen sert ve soğuk, yapımı zor ve maliyetlidir ve nispeten tek renk seçeneğine sahiptir, bu da dinamik ve canlı bir manzara atmosferi yaratmayı zorlaştırır.
Çözüm:
Peyzaj yürüyüş yolunu döşemek için ahşap-plastik kompozit malzemelerin seçimi. Ahşap-plastik ürünlerden talaşlara, bambu talaşlarına ve diğer biyokütle elyaflarına ve plastiklere ana hammadde olarak özel bir işlemle dönüştürülür. Sadece ahşabın dokusunu ve rengini, doğal ve güzel görünümünü korumakla kalmaz, aynı zamanda plastik su geçirmez, neme dayanıklı, böceklere dayanıklı, korozyona dayanıklı ve diğer iyi özelliklere sahiptir ve ahşap, kesme, ekleme gibi inşaat nispeten basittir. Yol tasarım programına göre inşaat ekibi, ahşap-plastik panellerin modüler kesilmesi ve ardından hızlı birleştirme ve kurulum için özel konektörlerin kullanılması, inşaat döngüsünü büyük ölçüde azaltır.
Sonuçlar:
Tamamlanan peyzaj yürüyüş yolu estetik açıdan hoş olup parkın yeşilliğini, su sistemini ve diğer peyzaj unsurlarını tamamlayarak ziyaretçilere konforlu bir yürüyüş deneyimi sağlıyor. Uzun bir kullanım ve gözlem süresinden sonra, ahşap-plastik yürüyüş yolunda belirgin bir deformasyon görülmedi, çürüme olgusu, sadece düzenli olarak basit temizlik yapılması gerekiyor, iyi durumu koruyabilecek, bakım maliyetlerini büyük ölçüde azaltabilecek, park yönetimi için para ve insan gücünden tasarruf sağlayacak.
